Kısa bir kaçamak daha yapıp üç günlüğüne Alanya'ya gittik. Ama kaçar gibi geri döndük. Serhan'ın bir iki işi vardı, evimizin alarmı gecenin yarısı öttü ve en kötüsü de sıcak ve nem çok yordu, o havaya üç gün zor dayandık. Fenalık basması neymiş, nasıl olurmuş yaşayarak anladık. Ne yediğimizden ne gezdiğimizden birşey anlamadık, deniz zaten hamam gibiydi ve çok kalabalıktı, sonuç olarak bir daha bu aylarda gitmemeye söz verip en acilinden toparlanıp kaçtık :) Ankara'ya gelip "Oh" diyeceğimi de hiç düşünmemiştim doğrusu, ama oldu :) Döndüğümüz gece evin karolarını öpesim geldi, deliksiz bir uyku çektim. Nisan, Mayıs, Eylül ve Ekim oranın güzel zamanları, bu net, şansımızı fazla zorlamaya gerek yok. 

Bu kareler akşam güneş battıktan sonra nefes almaya başlayınca çekebildiğimiz ender fotoğraflardan birkaçı. Sheinside dan içinde rahat ederim diyerek istediğim ve gayet rahat ettiğim siyah penye tulumum, palmiyeler, çimenler, kocam ve tavşan tulumlu ben :)